Рамазан аеның соңгы көнендә, Күәм авылында почтальон булып эшләгән Гөлиябезне соңгы юлга озаттык. Күңел әле дә ышанмый, йөрәк бу хәсрәтне кабул итә алмый аптырый. Аның елмаюы, көләч йөзе, һәрчак кешелекле сүзләре күңел түреннән китми.

Гөлия Күәм авылында почтальон вазыйфасын башкарды. Аның йөрәк җылысы, ачык йөзе, киң күңеле һәркемгә җитте. Авылның якты йолдызы, һәркемгә ярдәм кулы сузучы, һәрчак шатлыклы, елмаеп йөрүче кеше иде. Эшен, кешеләрне яратты. Берүзе Күәм авылында почта хезмәтен башкарса да, зарланмады. Өлкән кешеләрнең сердәше булды.

Авыр, бик авыр. Гөлияне соңгы юлга озатырга авылдашлары, туганнары, дуслары, хезмәттәшләре, гомумән аны белгән һәркем килгән иде.

Гөлия яшим, дип яшәде. Әмма аяусыз чир аны безнең арабыздан алып китте. Яшь иде – бары 42 яшендә генә. Быел аңа 43 яшь тулырга тиеш иде. Гөлиянең өч баласы ятим калды.

Без, «Әтнә таңы» газетасы коллективы, Күәм авылы почтальоны Гөляи Хәбибуллинаның вакытсыз вафат булуы сәбәпле, тормыш иптәшенең, балаларының, әнисенең, туганнарынң тирән кайгысын уртаклашабыз. Аллаһы Тәгалә сезгә сабырлык бирсен.

Гөлиянең урыны оҗмахта булсын, караңгы гүрләре якты булсын.